Generics — kirish

Go 1.18 gacha bir muammo bor edi: bir xil logikani turli tur (type) uchun qayta-qayta yozishga to’g’ri kelardi. int slice’ining eng kattasini topadigan funksiya yozdingiz — endi float64 uchun ham, string uchun ham xuddi shuni nusxalaysiz. Muqobil yo’l — interface{} (ya’ni any) — turni yo’qotib, ish vaqtida (runtime) type assertion qilishga majbur qiladi va xatoni faqat panic paytida ko’rasiz.

Generics buni hal qiladi: funksiyani bir marta yozib, tur nomini o’zgaruvchidek — type parameter ko’rinishida qabul qilamiz. Hammasi kompilyatsiya vaqtida tekshiriladi.

first-generic.go


package main
 
import (
    "cmp"
    "fmt"
)
 
// T — type parameter. cmp.Ordered uni solishtirsa bo'ladigan
// turlar (int, float, string) bilan cheklaydi.
func Max[T cmp.Ordered](nums []T) T {
    m := nums[0]
    for _, n := range nums[1:] {
        if n > m {
            m = n
        }
    }
    return m
}
 
func main() {
    fmt.Println(Max([]int{3, 9, 2}))
    fmt.Println(Max([]float64{1.5, 0.2, 4.8}))
    fmt.Println(Max([]string{"olma", "banan", "anor"}))
}


$ go run first-generic.go
9
4.8
olma

Bitta funksiya, uchta har xil tur — nusxalashsiz, interface{} xavfisiz.

Xulosa: generics kod nusxalash va interface{} o’rniga tur xavfsizligini kompilyatsiya vaqtida beradi.

Manba / batafsil: go.dev/doc/tutorial/generics

Keyingi bo’limda type parametrlar sintaksisini batafsil ko’ramiz.