State

Muammo: obyekt o’z holatiga qarab turlicha ishlaydi va holatlar o’rtasida qat’iy o’tish qoidalari bor (svetofor, buyurtma bosqichlari, ulanish). Buni bitta katta switch bilan yozsangiz, kod tez chalkashadi.

G’oya: har bir holatni alohida tur qilasiz, u faqat o’ziga tegishli xatti-harakat va keyingi holatga o’tishni biladi. O’tish mantig’i holatlarga taqsimlanadi.

state.go


package main
 
import "fmt"
 
// State - svetofor holati. Har biri keyingisini biladi.
type State interface {
	Next() State
	Name() string
}
 
type Red struct{}
type Green struct{}
type Yellow struct{}
 
func (Red) Next() State     { return Green{} }
func (Red) Name() string    { return "QIZIL" }
func (Green) Next() State   { return Yellow{} }
func (Green) Name() string  { return "YASHIL" }
func (Yellow) Next() State  { return Red{} }
func (Yellow) Name() string { return "SARIQ" }
 
type TrafficLight struct {
	state State
}
 
func (t *TrafficLight) Switch() { t.state = t.state.Next() }
 
func main() {
	light := &TrafficLight{state: Red{}}
	for range 5 {
		fmt.Println("holat:", light.state.Name())
		light.Switch()
	}
}


$ go run state.go
holat: QIZIL
holat: YASHIL
holat: SARIQ
holat: QIZIL
holat: YASHIL

TrafficLight keyingi holatni o’zi hisoblamaydi - har bir holat buni biladi. Yangi holat qo’shish boshqalarini buzmaydi.

Qachon: aniq holatlar va o’tishlarga ega tizimlar (state machine) uchun. Go note: oddiy holat mashinasini type State int + switch bilan ham yozsa bo’ladi; interfeysli variant o’tishlar murakkablashganda foyda beradi.

Manba / batafsil: refactoring.guru/design-patterns/state